***

-

Kafam doluydu; şiirlerle imgesini yitirmiş, birbirinin aynı resimlerle ve kalmamıştı hüzün geriye.

Kalıplaşmıştı zaman; zaman zaman akan ve bir akşam kendiliğinden duran, zaman zaman, perdenin ardında duran...

Pürüzlendikçe dikenler ve yontulmuş hayaller, bileyliydi düşünceler...

Sallanırcasına sokakta; elleri bağlı, kanatları çarpık, suskun ve sakin; bir uğultuyu kovalarcasına, topukları nasırlı...

Kör yoncalar gibi dudaklarında sözler ve kimsesizler; gelip gidenler, gidip de dönemeyenler...

Televizyon ekranında döner eski filmler, ve zaman zaman; filmler de beni izler...

Bu blogdaki popüler yayınlar

***

-
Üşüşen düşünceler kafamda ve kendi kendimi hapsederken ıssızlığa; Keyfi kaçık rüyaların ve bayatlamış sabahların şafağında...  Kesik başlı bir melek misali, fareden farksız bir surat var aynada. Kanayan dişleri kemikte, ve son bir nefes göğsünde; Kusursuz acıların eşiğinde, küflü arzuların denizinde...  Soluk mavi gözleri, bulanırken suyun ötesinde! Ve bir ağacın gölgesinde... Saklanırken sessizliği; Kanatsız kuşlar ve uçuşan balıklar gibi,  [...] ayarsız saatlerin akrebi. 
Read more »

***

-
Uykusuz bir hüzün vardı, sararmış rüyasında gördüğü; yanmış bir film, ceketin cebinde unuttuğu... Eski bir resim; şimdilerde solmuş ve üzgün, gölgesi düşkün... Hasta yatıyordu yatağında, ve dönüp dururken aklında; ne yoktu ki oysa? Odağı kaymış bir hayat, ve bulanmış bir deniz; sürüklenip giderken uzaklara, yoksunlar girdabına...  Belki de yüksekti yerden yukarısı, ve açıktı hâlâ yarası; ama uçmak için kazmıştı bulutları... Kurduğu saatler göstermese de zamanı, uyanmak değildi çabası. Aynadaki surat, gülüyordu ona inat; baktıkça kendini görüyordu, yavaştan aklını yitiriyordu...
Read more »