***

Üstünkörü bir keyifsizlikle gelmiştim eve. Neye üzgündüm ben de hatırlamıyor idim, çok da mühim değildi zaten. Alışmıştım mutsuzluğa, sıkılmaya tahammülüm yoktu sadece. Ağzımda sönmekte olan bir sigara, önümde boş bira şişeleri ve sararmış sayfalarıyla birkaç eski gazete... Ellerimi açıp dua edesim vardı, ama içimden gelmiyordu, kelimelerim de körelmişti hem. Gözyaşlarımı tutamayıp ağlamaya başlayacak gibiydim, onu da beceremedim. Öylece oturdum koltuğa; saatlerce, kıpırtısız ve sakin, tüyler ürperten bir hissizlikte. Döndü birkaç film kendi kendine... Herkesin iyiliği için inzivaya çekileceğim bir süre.